De kracht van het weglaten

Als je met een hoofd vol ideeën en een diploma op zak de deur van je opleiding achter je dicht slaat, dan begint het eigenlijk pas. Dan leer je dat goed design meer vraagt – of beter gezegd minder vraagt. Tom Dissel: ‘De kracht van weglaten heb ik moeten leren.’
De kracht van het weglatenTom Dissel (35) heeft de liefde voor het vervaardigen meubels niet van een vreemde. Hij hielp als kind na school vaak zijn opa, die meubelmaker was, bij het klussen of bij het herstofferen van meubels. Al voor hij 10 jaar was, liep de jonge Dissel meubelbeurzen af en verzamelde hij jaarboeken van fabrikant Leolux. ‘Ik vind de meubels van dat bedrijf bijna museumwaardig. Het zijn iconen van de tijd. Ik vind het ook super tof om te onderzoeken wat iconen tijdloos maakt. De jaren negentig zijn daarin anders dan de huidige tijd. Ook verschillende stromingen vind ik interessant. Ik hou erg van de geschiedenis en vormgeving – om daar weer door geïnspireerd te raken.’
‘Ook de natuur toont de prachtigste vormen voor wie ze wil zien. Als je goed kijkt zie je dingen waar je gewoonlijk niet bij stil bij staat. Hoe de nerven in bladeren lopen, bijvoorbeeld, de schoonheid van vruchten die je open snijdt, hoe vogelveren zijn geconstrueerd.’
‘Ik werk het liefst met natuurlijke materialen. Stoffen moeten een bepaalde emotie hebben, er moet leven in zitten. Leder is mijn ding, ik werk ook graag met wol. Als ik een stof heb, voel ik met mijn lippen hoe zacht het is. Dat ziet er raar uit, het liefst heb ik er geen mensen bij. Ik ben daarmee altijd aan het uitproberen, aan het vouwen, bezig met mijn handen. Een detail kan ik uitvergroten tot een bank.’

De kracht van het weglatenConcessies
Dissel studeerde in 2011 af aan de Design Academy in Eindhoven. ‘Op de Design Academy leer je conceptuele ontwerpen. Als jonge ontwerper heb je het idee dat iedereen op je staat te wachten. Maar je moet de juiste mensen kennen en op een commerciële manier kunnen denken. En je moet leren om in je werk concessies te doen als je verder wilt komen in de meubelbranche.’ Die lessen leerde hij naar eigen zeggen bij Design on Stock, het meubelmerk van Dennis Goethals. Voor Design on Stock ontwierp hij onder meer de Nosto Fauteuil en de Cascade bank. ‘Ik heb veel van Dennis geleerd en daar ben ik hem zeer dankbaar voor. Als ontwerper wil je vaak te veel dingen, ben je met vijf of zes details tegelijk bezig. Dat zorgt voor een overkill aan vormgeving. Ik heb daar de kracht van het weglaten geleerd. Nu weet ik, dat een bank al bijzonder kan worden door aandacht te geven aan een detail. De rest van de bank blijft dan rustiger. Die balans heb ik moeten vinden.’
‘Waar ik van geniet, is het parttime lesgeven aan jonge mensen die van alles willen ontwerpen en nog geen grenzen hebben. Dat lesgeven geeft me voldoening en inspiratie. Ik herken er mezelf in, van toen alles nog kon en grenzeloos was.’

Dissel zegt tevreden te zijn over zijn samenwerking met partijen als Design on Stock, Zuiver, Dutz en Eyye. ‘Ik werk met teams die zich doelen stellen. Ik werk graag binnen de kaders van een bedrijf. Ik trek de kar als het gaat om de vormgeving, zij zetten zich in dat een ontwerp kan worden gerealiseerd en geproduceerd. Gaandeweg blijven we van elkaar leren.’ Dissel wil zich op termijn met zijn kennis en kunde presenteren met een eigen merk. Zijn ambitie is om binnen tien jaar een eigen productiemerk op te zetten. ‘Ik kijk bij veel bedrijven binnen en zie veel mooie dingen, maar ook dingen die ik op een eigen manier zou willen doen.’